Buod

pagod na ang puso

pati ang isip ko

sa kaguluhang di na nahinto,

sitwasyong magulo,

paulit-ulit, nakalilito.

bakit ba walang sawa

sa palitan ng saya at luha;

akalang wala pero meron pa.

mga sakali, siguro, pwede at baka

hanggang kailan pa kaya.

wala na sa katwiran

ilang ulit na masaktan;

di ba pwedeng tapusin na lang,

wala nang pahirapan,

sana akin ka na lang.

ikaw ba, siya o ako

ang di na natutuo

sa bakit, kailan o paano;

kaya't sa larong ito

sino nga ba ang talo.

kung hahanapin kita
nandiyan ka pa kaya,
tila pagod ka na rin
o di kaya'y nagsawa;

wala ka na nga ba?

matatapos na ba

sandaling nakasanayan na;

isang dakot na ligaya

inakala kong akin na,

di naman yata pala.

pagkat ako ay bilanggo

ng alaala mo;

kailangan bang lumisan,

dapat bang iwan,

o mayroon pang babalikan.

*yeah ranma, iyak ka lang...   =')