paninisi ng nalansi

Naparam na ang 

pagsinta mula sa 

panaginip na masaya, 

mapusok, malaya nang 

bumang0n sa kat0t0hanang nag-iisa; 

manhid, bato, blangko.



Panay ang kapa sa 

pag-asang mayro0n nga. 

Mapanlansi ang bugso na 

puno at saka pinaglalaho.



Iniisip, dinarama. 

Nagmamasid sa tuwina. 

Nakikiramdam, an0'ng 

paiiralin saka 

magpapasyang 

tigilan na lang.



Binabalot, ikinukubli
 

sa mga ngiting  


nanunuot sa pighati 


ng pagkabigo,

paninibugho


hanggang sa muling 

maghilom ang puso.



Bakit kinailangang dumating pa
 

para lamang ang puso'y  

tuluyang umasa
;

oo, dati namang mag-isa
, 

masasanay ding wala ka.



Bakit binayaang 

humant0ng dito


di naturuan ng isip 

ang puso habang damdami'y 

naipon, 

napuno, 

natap0n.