para sa Tao

naibsan na ang pagluha, 
dangan tigib pa rin 
ang hapding nadarama
sa bawat pagkakataong 
nanunumbalik, 
mga kahapong di mawari 
kung saan hahantong.
kaligayahang minsang idinulot,
unti-unting iwinawaglit ng paglimot
hanggang sa tuluyang maglaho;
di na kailangan pang lumayo,
ni pagsikapang itago
ng damdaming pinag-ibayo
ng kawalan o kalituhan,
sa pagtagal mahahapo.